Budynek przy ul. Morskiej powstał w 1929 r. jako sala gimnastyczna (niem. Turnhalle), użytkowana przez niemieckie towarzystwo gimnastyczne „Jahn” (Turnverein „Jahn” e.V., w polskich źródłach także jako TG „Jahn”), nazwane na cześć „ojca gimnastyki” Friedricha Ludwiga Jahna. Łeba (niem. Leba) należała wówczas do Niemiec, w prowincji Pomorze (Pommern), w powiecie lęborskim (Kreis Lauenburg i. Pommern).

Po II wojnie światowej i przejęciu Łeby przez Polskę obiekt przechodził kolejne zmiany funkcji. Według ustaleń lokalnych (m.in. relacji Doroty Reszke, dyrektorki Biblioteki Miejskiej w Łebie — „To jest historyczny budynek i na początku służył jako sala gimnastyczna, a od 1951 roku służy nam jako sala kinowa” [Dzień Dobry TVN], oraz artykułów Dziennika Bałtyckiego/naszemiasto.pl):

• wrzesień 1945 – maj 1946: w hali mieściła się zaimprowizowana (tymczasowa) kaplica katolicka, na czas remontu i przejęcia kościoła parafialnego;
• ok. 1946–1951: budynek funkcjonował jako sala Związku Młodzieży Polskiej (przez około 5 lat);
• od lipca 1951 r.: w budynku mieści się kino „Rybak”, nieprzerwanie do dziś („Od lipca 1951 roku do dzisiaj w budynku mieści się kino »Rybak«” — naszemiasto.pl/Dziennik Bałtycki).

Przedwojenna Łeba miała też niewielkie kino komercyjne odrębne od sali gimnastycznej — „Capitol-Filmtheater” przy Hauptstraße 69, działające jako filia (Mitspielort) kina Capitol w Lęborku (Lauenburg), na 156 miejsc, czynne 2 dni w tygodniu, prowadzone przez Gertrude Neitzke; jest ono udokumentowane w niemieckim spisie kin (Kinowiki) dla Pomorza z 1938 r. Sala gimnastyczna przy Morskiej stała się kinem dopiero w 1951 r.

Z budynkiem wiąże się jeden z najciekawszych epizodów w dziejach Łeby. W okresie, gdy hala służyła jako prowizoryczna kaplica katolicka (1945–1946), pierwszy polski ksiądz katolicki w Łebie, o. Mieczysław Cieślik OMI, zwrócił się do mieszkającego jeszcze w mieście wybitnego niemieckiego ekspresjonisty Maxa Pechsteina o namalowanie obrazu Matki Bożej. Pechstein, członek grupy „Die Brücke”, regularnie przyjeżdżał na Pomorze i do Łeby od 1921 r., a w okresie nazizmu zamieszkał w Łebie na stałe. W 1937 r. 326 jego prac zaliczono do „sztuki zdegenerowanej” (Entartete Kunst) i usunięto z niemieckich muzeów, a sam artysta został wykluczony z Akademii Sztuki w Berlinie.

Powstała wówczas „Madonna Orędowniczka” — według liturgia.pl „był to jedyny obraz Pechsteina o tematyce religijnej”. Artysta namalował go, według lokalnych przekazów, „używając prześcieradła z braku płótna oraz posługując się farbami do malowania kutrów rybackich, bo innych farb wtedy nie miał” (liturgia.pl). Obraz przedstawia Maryję z atrybutami morskimi (łodzie z polskimi banderami, fale), nawiązując do życia łebskich rybaków. Dziś wisi w kościele Wniebowzięcia NMP w Łebie. Obraz był eksponowany m.in. na prestiżowej wystawie „Obok. Polska i Niemcy – 1000 lat historii w sztuce” w Martin-Gropius-Bau w Berlinie (21 września 2011 – 9 stycznia 2012; o wypożyczenie zwrócił się Zamek Królewski w Warszawie jako organizator, a kuratorką była Anda Rottenberg; w 19 salach pokazano ok. 700 obiektów). Niemieckie źródło rodzinne (Manfred Lawrenz, „Erinnerungen an Leba”) potwierdza, że obraz powstał w „damaligen Turnhalle (heutiges Kino »Rybak«)”.

Budynek to ceglany obiekt z 1929 r., zbudowany — jak wspominają lokalne relacje — z wysokiej klasy twardej cegły. Pełniąc kolejno funkcje sali gimnastycznej, kaplicy, sali ZMP i kina, zachował charakter dużej sali widowiskowej ze sceną. Obecnie kino jest opisywane jako klimatyzowana, cyfrowa sala 2D w jakości 2K, z 208 miejscami, wygodnymi fotelami, sceną i barem.

Budynek jest wpisany do gminnej ewidencji zabytków. W 2023 r. gmina ubiegała się o 3,5 mln zł z Rządowego Programu Odbudowy Zabytków na rewitalizację — według Krzysztofa Króla, zastępcy burmistrza Łeby: „Miasto wnioskuje o 3,5 mln zł i deklaruje 71,5 tys. zł udziału własnego, zatem całość inwestycji miałaby zamknąć się w kwocie 3.571.500,00 zł” — ale środków nie otrzymała. Planowane prace obejmowały m.in. odnowienie tynków i okładzin, odtworzenie okien i drzwi, więźby i pokrycia dachowego, izolację przeciwwilgociową oraz instalacje przeciwwłamaniowe, przeciwpożarowe i odgromowe.

W marcu 2025 r. gmina ogłosiła, że kino „Rybak” przejdzie gruntowny remont finansowany z programu Fundusze Europejskie dla Pomorza 2021–2027 (Działanie 6.10 „Infrastruktura kultury”, Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego). Projekt nosi nazwę „Remont oraz wyposażenie obiektu Kina w Łebie celem rozwinięcia dotychczasowej funkcji o nowe służące celom społecznym, kulturalnym i turystycznym”. Według oficjalnych danych (leba.eu/e-leba.pl): „Całkowity koszt całego przedsięwzięcia szacowany jest na około 1.052.620,47 zł, z czego wydatki kwalifikowalne projektu wynoszą 855.789,00 zł. Dofinansowanie… wyniesie około 727.420,64 zł”. W wyniku projektu ma powstać Centrum Kultury i Animacji Społecznej. Przetarg na wykonawcę planowano na II kwartał 2025 r., a zakończenie inwestycji na IV kwartał 2026 r.

Warto odnotować kontekst dzierżawy: budynek pozostaje własnością gminy, a obowiązek istotnych remontów (elewacja, dach) spoczął na samorządzie. Burmistrz Andrzej Strzechmiński komentował: „Do 2026 roku pozostanie w dzierżawie… Nie wiem czemu w umowie z dzierżawcą zapisano obowiązki leżące po jego stronie, jednak nie zapisano istotnych remontów infrastruktury kina, czyli elewacji i dachu, w związku z tym ten obowiązek spoczywa na gminie”.

Kino „Rybak”, obok Biblioteki Miejskiej, stanowi centrum życia kulturalnego Łeby. Poza projekcjami filmowymi (w sezonie letnim także kino plenerowe) odbywają się tam przedstawienia lokalnych artystów, koncerty i kwesty dobroczynne. Obiekt jest sercem kultury miasta zwłaszcza poza sezonem turystycznym, gdy życie w kurorcie zamiera.

Teatr i festiwal: Od 2021 r. w kinie działa amatorski teatr „Trzeci Dzwonek”, złożony z mieszkańców Łeby i okolic (ok. 16 członków), prowadzony przez Dorotę Reszke, dyrektorkę Miejskiej Biblioteki Publicznej. Pierwszym spektaklem była „Moralność Pani Dulskiej”. Przez 5 lat zespół wystawił 6 premier (m.in. „Ich czworo” Gabrieli Zapolskiej, „Spadek”, „Przymiarka”). W lutym 2025 r. Dorota Reszke została uhonorowana statuetką za 10-lecie twórczości teatralnej.

Biblioteka Miejska organizuje w kinie „Rybak” Nadmorski Festiwal Teatralny — pierwsza edycja odbyła się w listopadzie 2021 r. (na trzech scenach: kino Rybak, Biblioteka Miejska, Rybackie Centrum Kultury i Formacji Boleniec; I nagrodę zdobyła Fundacja Fala Nowej Kultury za spektakl „Ciała niewieście”), a IV edycja w listopadzie 2024 r. (20–23 listopada), z udziałem m.in. Teatru Miejskiego im. W. Gombrowicza z Gdyni („Bóg mordu”) i spotkaniem z Krzysztofem Antkowiakiem.

Kluczową rolę w życiu kulturalnym wokół kina odgrywa Miejska Biblioteka Publiczna w Łebie (dyr. Dorota Reszke), która jest organizatorem festiwalu teatralnego i opiekunem teatru „Trzeci Dzwonek”. Właścicielem budynku jest Gmina Miejska Łeba (Urząd Miejski). Wydarzenia honorują przedstawiciele władz — burmistrz Łeby (Agnieszka Derba, wcześniej Andrzej Strzechmiński) oraz Starosta Lęborski (Tomasz Litwin). Biblioteka jest też wydawcą lokalnej literatury historycznej, m.in. książki Ernesta Brylla „Zaczarowane Miasto” (2008), zawierającej esej o „Madonnie” Pechsteina.